سنجش از دور 

سنجش از دور علم اندازه‌گیری و ثبت انرژی بازتابی از سطح زمین و جو پیرامون آن از یک نقطه مناسب بالاتر از سطح زمین است. پرتوهای بازتابی که از نوع امواج الکترومغناطیس هستند، می‌توانند دارای منابع گوناگونی همانند پرتوهای خورشیدی، پرتوهای حرارتی اجسام یا حتی پرتوهای مصنوعی باشند. سنجش از دور، دانش بسیار گسترده‌ای است که از جهات مختلف توسط صاحبنظران زیادی از جمله Campbell ،Lillesand و Kiffer و Sabins به معرفی آن پرداخته شده‌است.

کمپبل (​​​​​​​Campbell) با سعی در بیان کلّی از سنجش از دور، این مقوله را چنین تعریف می‌کند: سنجش از دور عبارت است از بدست آوردن اطلاعات از سطح زمین و سطح دریاها با استفاده از تصاویر اخذ شده از فراز آنها، با استفاده از بخش‌هایی از طیف الکترومغناطیس که از سطح زمین تابیده یا بازتابیده شده‌اند. همانطور که در بالا نیز شرح داده شد، سنجش از دور از انرژی الکترومغناطیسی بهره می‌گیرد. قوی‌ترین منبع تولیدکننده این انرژی، خورشید است که انرژی الکترومغناطیس را در تمام طول موج‌ها تابش می‌کند.​​​​​​​

درخواست مشاوره رایگان

 تصاویر ماهواره ای رزولوشن بسیار بالا( VHR )

​اصطلاح تصاویر ماهواره ای رزولوشن بسیار بالا با تعاریف زیادی استفاده می شود. این تصاویر که به تعریف رایج با اصطلاح (Very High Resolution Imagery (VHR شناخته می شوند تصاویری هستند که رزولوشن و یا قدرت تفکیک مکانی آنها ۱ و یا کمتر از ۱ متر است. برخی دیگر این تصاویر را “تصاویر رزولوشن بالا” نام گذاری کرده اند.
اصطلاح “رزولوشن” برای مشخصه های دیگر تصاویر مانند تفکیک طیفی و یا عمق بیت نیز به کار می رود اما به طور کلی زمانی که به تنهایی به کار می رود منظور قدرت تفکیک مکانی می باشد.
لازم به ذکر است برای بیشتر سنجنده های ماهواره ای، وقتی صحبت از قدرت تفکیک مکانی آنها می شود منظور قدرت تفکیک مکانی باند پانکروماتیک آنها می باشد؛ وگر نه باندهای دیگر این سنجنده ها در طیف نور مرئی و خارج از آن، اغلب دارای رزولوشن مکانی بین ۲ تا ۴ متر می باشند.
به طور کلی زمانی که گفته می شود قدرت تفکیک یک تصویر ۵۰ سانتی متر به این معناست که عوارض با ابعاد کمتر ۵۰ سانتی متر در این تصاویر قطعاً قابل تشخیص نمی باشد. اما تشخیص یک عارضه با ابعاد بیشتر تحت شرایطی امکان پذیر است.

 تصاویر ماهواره ای راداری 

تصویربرداری راداری یک  کاربرد رادار برای اخذ تصاویر ماهواره ای راداری دو بعدی از زمین در طول موج های رادیویی می باشد. تصاویر راداری از نقاط مختلف تشکیل شده است. هر پیکسل در تصویر رادار، نشان دهنده بازتاب امواج رادیویی از آن منطقه بر روی زمین است. مناطق روشن تر نشان دهنده بازتاب بالاتر و مناطق تیره تر نشان دهنده بازتاب کمتر می باشند.
سنسورهای رادار از طول موج های نسبی  بلند استفاده می کنند که اجازه عبور امواج رادیویی از ابرها، دود، مه و بعضی از پوشش های گیاهی، را می دهد. همچنین، با داشتن یک سیستم فعال، می تواند در روز و شب داده اخذ کند. بیشتر سیستم های راداری در طول موج های ۰٫۵ تا ۷۵ سانتی متر کار می کنند.
تصاویر ماهواره ای راداری برای حل طیف وسیعی از زمینه های کاربردی مورد استفاده قرار می گیرند. اولا، می تواند اطلاعات مازاد در مورد وضعیت سطح زمین و عوارض آن به همراه داده های محدوده نوری را ارائه دهند، و دوما، تصاویر ماهواره ای راداری می توانند به عنوان یک منبع اطلاعات منحصر به فرد باشند که تنها از داده های رادار یا داده های مبتنی بر اندازه گیری های زمینی بدست می آید.